’Detineren cliënten is onrechtmatig’

Honderden kinderen wachten in jeugdgevangenissen op diagnostiek en behandeling. Onacceptabel, vindt letselschadespecialist Yme Drost. Om dit te veranderen, bereidt hij een juridische zaak voor tegen lokale instellingen en rijksoverheid.

‘Het is een schande dat onze beschaafde samenleving zo met de rechten van kinderen omspringt. Kinderen die nota bene behandeling nodig hebben.’ Voor Yme Drost is het duidelijk. De letselschadespecialistvindt het onaanvaardbaar dat kinderen die behandeling nodig hebben, wegens gebrek aan behandelcapaciteit tijdelijk worden geplaatst in strafinrichtingen. ‘Ik heb de stellige indruk dat de overwegingen die daarbij een rol spelen de juridische toets der kritiek niet kunnen doorstaan. Er worden onrechtmatige redenen aangevoerd om kinderen te plaatsen in een jeugdgevangenis. Van een strafrechtelijk vergrijp is immers geen sprake. Dat we zo met onze kinderen omgaan, kan ik me menselijkerwijze niet voorstellen.’

Psychisch letsel

Drost en zijn medewerkers toetsen nu per geval de afwegingen die hebben geleid tot zo’n overplaatsing. ‘Met een vergrootglas bekijken we elke casus, en onderzoeken we of de gekozen afwegingen juridisch wel in orde zijn.’ Het aantal zaken dat Drost inmiddels op dezmanier ter hand neemt, stijgt snel. ‘De jeugdzorg is een klein wereldje. Steeds meer gezinnen verzoeken me om juridische ondersteuning. Die krijgen ze.’
Twee doelen staan Drost voor ogen met zijn zaak. ‘Ik wil de Rijksoverheid dwingen voldoende behandelplaatsen te bieden. En voor iedere cliënt die ik begeleid, wil ik een schadevergoeding afdwingen, voor het leed en psychische letsel dat hem of haar is aangedaan. Dat laatste is niet te overzien. Kinderen die psychisch ziek zijn en daarvoor behandeling nodig hebben, krijgen nog eens extra psychisch letsel te verduren door een onterecht verblijf in een jeugdgevangenis.’
Binnenkort, stelt Drost, kunnen enkele instellingen een aansprakelijkheidsstelling en schadeclaim tegemoet zien. ‘We hebben reeds concrete aanwijzingen dat een aantal instellingen onrechtmatig heeft gehandeld.’

Plan van aanpak

Drost erkent dat een tekort aan behandelplaatsen, iets waarvoor de Rijksoverheid eindverantwoordelijk is, deze mogelijke misstand in de hand werkt. Maar dat mag voor instellingen geen excuus zijn, vindt hij. ‘Iedere Nederlandse burger heeft zijn verantwoordelijkheid jegens de wet. Instellingen dus ook.’
Inmiddels hebben Rijksoverheid, provincies en betrokken instellingen een urgentieplan opgesteld, om een eind te maken aan deze ongewenste situatie. Een plan van aanpak dat een structurele oplossing moet bieden, wordt naar verwachting in juni aan de Kamer aangeboden.

BRON : JONG AAN DE AMSTEL [door Michel van Dijk]