Maandelijks schrijft één van de letselschade-experts van Drost Letselschade een persoonlijke column over zaken en ervaringen rond de letselschade-praktijk. Deze maand een bijdrage van Henk van der Ploeg, NIVRE register-expert.

Henk van der PloegBartje en onze buren

Bartje is hier ook op vakantie. Hij heeft een prachtig vervoermiddel: een hoverboard. Een elektrisch aangedreven tweewielig voertuigje waar je op moet staan. Je staat dan tussen de twee wielen. Door je evenwicht te verplaatsen ga je harder of zachter. Het zal ongetwijfeld enige balanceerkunst vragen om erop te rijden. Bartje verstaat die kunst.

Meerdere malen per dag komt hij langs rijden. Doodstil staat hij erop, er zit tijdens de rit totaal geen beweging in het joch, zelfs z’n enigszins bolle toet blijft onbeweeglijk. Hij staat op z’n hoverboard als een standbeeld op z’n sokkel. Associaties met het standbeeld van Bartje in Assen dringen zich onvermijdelijk aan mij op. Daarom hebben we het hoverboardende kereltje Bartje gedoopt. Zou hij onverzekerd rondrijden?

En we hebben echte buren op de camping. Ze zijn een paar uur na ons hier aangekomen en blijven tot halverwege volgende week. Thuis kun je de buren niet uitkiezen en dat geldt ook voor de camping. Het voordeel van de camping is dan natuurlijk dat de tijd te overzien is. En als ‘t echt niet gaat, kun je natuurlijk verhuizen naar een ander veldje.
Maar da’s niet nodig, we treffen het prima. Het zijn alleraardigste mensen uit Nijverdal, iets jonger dan wij met twee jongens (17 en 13).

Het zijn ongeveer net zulke kampeerders als wij. Lekker in de schaduw zitten, een bakkie, een pilsje, lezen, soms een paar uren op stap in de omgeving, de BBQ staat er af en toe aan en geregeld even de zee in om te snorkelen. Alleen de sigaretten ontbreken.
Af en toe spreken we elkaar even, gewoon over de heg. En dan gaat het eigenlijk over van alles. We wisselen samen bezienswaardigheden uit over de omgeving. Wij delen ons enthousiasme over het snorkelmasker, zij gaan het proberen. Maar ze vertellen ook over hun puberende zonen en hun judoprestaties, wij over onze kleinkinderen en het plezier dat we eraan beleven. Gewoon camping-small-talk en soms nét ietsje meer. Een beetje interesse in elkaar, for this moment.

Maar er is iets bijzonders. Buurvrouw Brenda is heel slecht ter been. Iets met een ernstig ongeval van een paar jaar geleden. De laatste jaren heeft ze behoorlijk moeten inleveren in mobiliteit. Op dit moment kan ze enkele passen lopen; anders de rolstoel. Fietsen gaat nog redelijk. En autorijden kan ze gelukkig ook weer.

Bijzonder om dan toch zo op vakantie te gaan, gewoon met de caravan zonder poespas. Alles doen wat ze nog kan. En geen woord horen klagen, zij niet en hij niet. Het leven nemen zoals het komt en er samen het beste van maken. Zo kan het ook. Respect!

Bent u al toe aan vakantie?