ENSCHEDE – Ze slaat haar handen voor het gezicht om haar tranen te verbergen. “Hoe heb ik het kunnen doen, hoe heb ik het kunnen doen”, snikt ze. “Maar ik had toen geen keus. Het was voor mij en mijn man overleven. Maar ja, ja, ja… ik voel me schuldig. Elke dag. Misschien zijn door mijn zwijgen later nog veel meer mensen slachtoffer geworden van deze arts. “Ineke Damink (67) had in 2000 het lef om haar neuroloog Jansen voor het Tuchtcollege te slepen voor een foute Alzheimer-diagnose een paar jaar eerder, en stiekem DNA-onderzoek met haar bloed. Maar de arts kwam met de schrik vrij. Het Medisch Spectrum Twente (MST) kocht die procedure met 15.000 gulden af, en legde haar een zwijgplicht op. Als ze ooit uit de school zou klappen, moest de Enschedese ‘tenminste 15.000 gulden’ boete aan het SMT betalen. En ze moest haar dossier vernietigen, en doen of ze Jansen Steur nooit had gekend.

Damink tekende, omdat haar man aan kanker leed. “Je bent zó kwetsbaar. We trokken het vechten niet meer.” Maar toen wist Ineke Damink niet beter dan dat zij het enige slachtoffer was van de neuroloog die uiteindelijk verslaafd bleek aan medicijnen. Tot ze in 2005 in deze krant las dat er veel meer gedupeerden zijn. Ze realiseerde zich ineens dat ze een radertje was in een doofpot-schandaal.

“Ik voelde dat leed van de anderen; ik had immers hetzelfde meegemaakt. En dacht ook meteen: als ik mijn klacht had doorgezet, dan had ik misschien al dat leed voorkomen. Met die pijn heb ik al die jaren rondgelopen. Ik heb geen dag rust meer gehad, amper een nacht fatsoenlijk geslapen. Ze hebben me kapot gemaakt.”

Opnieuw wellen er tranen. Donderdag vernietigde het huidige MST-bestuur haar zwijgplicht: die wil de onderste steen boven. Damink grijpt haar kans. “Ik wil dat hij vervolgd wordt en wat mij betreft ook het MST. En dat ik dit zeg, komt van heel diep.” Vandaag doet haar letselschade-expert Yme Drost voor haar aangifte tegen de arts en de oud-MST-bestuurders.

Bron: TCTubantia