ENSCHEDE – Drie patiënten proberen genoegdoening te krijgen voor hun leed, en hebben letselschadebureau Drost in Hengelo ingeschakeld. Daar hebben zich meer patiënten gemeld, die menen dat zij verkeerd zijn behandeld.

Zoals een Almelose MS-patiënt. Die is ervan overtuigd, dat hij door de arts ‘vanaf het begin is overgedoseerd met zware medicijnen’. ‘Als ik tegen andere artsen zeg hoeveel ik slikte, zeggen ze: Hoe is het mogelijk. Aan de andere kant het is niet verboden. Bewijs maar eens dat mijn vele gezondheidsklachten daardoor komen. Maar ik kan je zeggen: Als je skelet door de medicijnen wordt weggevreten, dan heb je een groot probleem.’ De kans is echter klein dat dit tot een zaak komt.

Volgens de neuroloog is dat tekenend voor zijn situatie. ‘Als je afzwaait, kun je dit soort dingen verwachten. Dan gaan mensen namelijk naar een andere arts en dan begint het gesteggel is de diagnose van mijn vorige arts wel of niet goed? Dat speelt in een paar zaken. Ik had dit al ingecalculeerd. Het valt me nog mee.’

Hij zegt niets te weten over drie gegronde klachten. ‘Ik ken alleen een ongegronde klacht. Maar ach, natuurlijk wil een letseladvocaat wat proberen. Dat is iets wat iedere arts wel eens overkomt.’

Letselschadespecialist Y. Drost weigert aanvankelijk elk commentaar. Geconfronteerd met de ontkennende uitspraken van de neuroloog, zegt hij ‘zeer verbaasd’ te zijn. ‘Ons kantoor heeft meerdere zaken tegen hem in behandeling. Er is bovendien al aansprakelijkheid erkend. Maar gelet op de ernst van de zaken, geef ik verder geen commentaar. Dat ligt meer op de weg van het ziekenhuis.’

De specialist is zeer ervaren en heeft talrijke wetenschappelijke publicaties op zijn naam in (internationale) vakbladen. Met name over de behandeling van MS en de ziekte van Parkinson. Hij deed ook geregeld mee aan onderzoek naar nieuwe medicamenten. In 2001 was Jansen Steur verder betrokken bij het opstellen van de nieuwste richtlijnen hoe Parkinson moet worden vastgesteld, en hoe de behandeling van de patiënten daarna moet verlopen. Het is een belangrijke leidraad voor neurologen, uitgegeven door de Nederlandse Vereniging voor Neurologie (NVN). Tevens had hij adviestaken bij de Vereniging van Dystoniepatiënten en de Parkinson Patiënten Vereniging. Hij heeft die vorig jaar allemaal beëindigd. Bij de Parkinsonvereniging zegt een woordvoerder ‘te weten dat in Enschede wat is voorgevallen’. Zij vermoedt dat dit heeft meegespeeld toen hij zijn adviestaken daar stopte. De MST-specialist was 25 jaar actief in de vereniging hij wordt min of meer gezien als de grondlegger. In april 2004 kreeg hij voor zijn verdiensten de Mies Rijksenprijs.

Die inzet voor deze verenigingen wordt door tal van zijn patiënten typerend voor hem genoemd. Op zich stond hij bekend als een arts die begaan was met hun lot, maar ook kritisch stond tegenover de huidige verzorgingsstaat en het geldende euthanasiebeleid.

In 2001 kwam hij in het nieuws door een opvallende en kritische rouwadvertentie na het overlijden van een patiënt. Deze man, een 68-jarige Hongaarse vluchteling zonder verblijfsvergunning, was door een beroerte deels verlamd geraakt. De Hongaar lag twee jaar lang moederziel alleen in een eenpersoons kamertje in het ziekenhuis, omdat geen enkel verpleeghuis hem wilde opnemen. De neuroloog heeft zich al die tijd om de eenzame man bekommerd en was bij hem toen hij stierf. In de rouwadvertentie zei de arts zich te schamen voor het leed van deze Hongaar, als gevolg van een ‘onmenselijk zorgsysteem’.

Een andere opvallende affaire (in 2003) was die van de 44-jarige Nina uit Hengelo. Zij had meerdere ernstige aandoeningen. De vrouw leed zoveel pijn, dat zij dood wilde. Zij kon echter geen arts vinden die mee wilde werken aan euthanasie. Volgen haar was de MST-neuroloog echter wel bereid het te doen. Hij kreeg echter geen steun van de arts die moest beoordelen of aan alle zorgvuldigheidseisen werd voldaan. De MST’er haakte toen alsnog af hij wilde geen strafrechtelijke vervolging riskeren en daarmee zijn praktijk in gevaar brengen.

Ook de eerder genoemde Almelose MS-patiënt roemt de betrokkenheid van zijn voormalige arts. ‘Ik heb een tijd in het ziekenhuis gelegen. Hij liep als enige rond half elf ‘s avonds nog rond bij z’n patiënten. Hij had hart voor de zaak.’

Kenmerkend noemt hij het verstrekken van ‘medi-wiet’ aan MS-patiënten in de tijd dat dit formeel nog niet was toegestaan. ‘Artsen wisten dat het heilzaam werkte, maar het verstrekken was nog omstreden. Hij liep er niet mee te koop, maar zorgde wel dat je het kreeg.’ Volgens de man kocht de neuroloog de drugs via een patiënt. ‘Ik denk dat hij echt altijd integer heeft willen handelen, maar dat hij zijn talenten niet altijd goed heeft gebruikt. Op sommige punten is het blijkbaar verkeerd uitgepakt. Maar in mijn ogen treft het ziekenhuis de meeste blaam. Ze hebben hem laten aankloten.’

MST-topman Overkamp: ‘Dat is iets wat niet klopt. Het MST is geen partij in deze. Er is niets wat het MST had kunnen doen om deze klachten te voorkomen. Er zijn geen signalen dat wij als ziekenhuis fouten hebben gemaakt, of enige betrokkenheid hebben. Natuurlijk vinden we de klachten vervelend, want daaruit blijkt dat patiënten niet tevreden zijn over de geleverde zorg. Het is zeer vervelend voor de betrokken patiënten en het ziekenhuis. We hopen dat deze zaken zo spoedig mogelijk afgehandeld kunnen worden.

Bron: TCTubantia