Voor de ongeveer 25 patiënten van oud-neuroloog Jansen Steur die woensdag tijdens de regiezitting van de strafzaak tegen de arts in Almelo aanwezig waren, kwam het bericht van uitstel van het vervolg daarvan niet als een verrassing. “Dit voldoet aan de verwachtingen”, vatte slachtoffer Freddy de Haan het gevoel van de groep samen. “Jansen Steur maakt gebruik van zijn rechten. Dat is vervelend, maar moeten we accepteren.”

De Haan vermoedt dat het niet bij één regiezitting blijft. “Als een van de vragen van de verdediging wordt toegekend, komt er zeker nog een zitting bij. Dat zou me in elk geval niet verbazen. Ik ben veertig jaar rechercheur geweest en weet wel een beetje wat er speelt.” De Haan toonde zich geschokt over de nieuwe onthullingen van de mogelijk omstreden rol van twee neurochirurgen van het MST.  “Als het waar is, is dat natuurlijk een schande. Dan staat mijn slachtofferrol in geen verhouding met wat die mensen is overkomen. In mijn hoofd is niet gesneden, bij hun wel en waarschijnlijk ook nog om niks. Het eigen ego van Jansen Steur speelde erg mee, hij voelde zich ongeveer gelijk aan Onze Lieve Heer zelf. Dat hij nu ook niet wil meewerken aan een onderzoek valt me tegen van hem. Toen ik hem leerde kennen, was hij een wel wat vreemde, maar aardige man. We hoeven het er niet over te hebben wat ik nu van hem denk.”

Freddy de Haan is niet bang dat de zaak voor Jansen Steur zonder averij afloopt. “Niet alles zal de put ingaan, maar ik weet ook bijna zeker dat hij niet zo’n zware straf krijgt. Het allerbelangrijkste is dat hij nooit meer iets op medisch gebied kan doen. En met mij zouden veel mensen graag van hem weten waarom hij dit allemaal heeft gedaan. Ik denk alleen dat we dat antwoord nooit krijgen. Het is wel wrang dat hij meer dan honderd patiënten slecht heeft verzorgd, maar nog nooit een dag heeft vast gezeten. Maar dit gaat ook hem niet in de kouwe kleren zitten. Dit doet hem zeer hoor, als iemand met zo’n ego… Maar nee, ik heb geen medelijden met hem.”

Ook Rudi Wissink heeft gemengde gevoelens. “Dat de zaak is uitgesteld, begrijp ik wel. Dat had ik ook verwacht. Maar ergens bekruipt me het gevoel dat hij er mee weg komt en dat het niet tot een veroordeling leidt omdat veel dingen niet bewezen kunnen worden.” Jansen Steur stelde in 1993 de diagnose ‘Parkinson of Multiple System Atrofie (MSA)’ vast bij de Hengeloër. “Ik mocht zelf kiezen”, vertelt Wissink. “Het stond niet in mijn dossier, dat dan weer verdwenen en dan weer terecht was. Pas toen het MST gedwongen werd het af te geven, kreeg ik bericht dat het klaar lag.”

Zijn zaak is verjaard, maar hij is er niet minder mee bezig. “Er zou geen verjaring mogen zijn van dit soort zaken. Dat doet namelijk geen recht aan het rechtsgevoel dat iemand heeft. Zo wordt Justitie de kans ontnomen iemand te straffen die dit soort dingen gedaan heeft.”